Ανακοίνωση εξέδωσε η Λαϊκή Συσπείρωση Δήμου Αλεξανδρούπολης σχετικά με τις αυξήσεις στα τιμολόγια του νερού και στα τέλη σύνδεσης με τα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης, που αποφασίστηκαν από το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑΑ στη συνεδρίαση της 23ης Απριλίου 2025.
Σύμφωνα με την παράταξη, η νέα τιμολογιακή πολιτική προβλέπει σημαντικές αυξήσεις για την επόμενη πενταετία, σε εφαρμογή του πλαισίου που θέτει η Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων.
Μεταξύ άλλων, η Λαϊκή Συσπείρωση αναφέρει ότι:
- Οι αυξήσεις στο νερό κατανέμονται πλέον σε επτά τιμολογιακές ζώνες εντός του Δήμου, επιβαρύνοντας κατοίκους, κατασκηνώσεις και κτηνοτροφικά πάρκα.
- Οι νέες χρεώσεις ανά εξάμηνο ορίζονται ως εξής:
- 0,25€/κ.μ. για 0–40 κυβικά
- 0,47€/κ.μ. για 41–80 κυβικά
- 1,12€/κ.μ. για πάνω από 80 κυβικά
- Το τέλος διακλάδωσης ύδρευσης αυξάνεται από 155€ σε 406€, ενώ το τέλος σύνδεσης με την αποχέτευση από 325€ σε 937€.
Η παράταξη επισημαίνει επίσης ότι επιβάλλεται Περιβαλλοντικό Κόστος σε όλες τις περιοχές του Δήμου, το οποίο αποδίδεται στον Ειδικό Λογαριασμό του Πράσινου Ταμείου. Παράλληλα, περιλαμβάνεται και χρηματοοικονομικό κόστος, το οποίο διαμορφώνεται από την οικονομική κατάσταση κάθε ΔΕΥΑ.
Η Λαϊκή Συσπείρωση υποστηρίζει ότι οι αλλαγές οδηγούν σε «εμπορευματοποίηση ενός βασικού κοινωνικού αγαθού» και επιβαρύνουν τη λαϊκή οικογένεια. Όπως σημειώνει, οι χρεώσεις είναι κλιμακωτές, μπορούν να αναπροσαρμόζονται τιμαριθμικά ετησίως και προβλέπεται δυνατότητα επιπλέον αυξήσεων μέσα στην πενταετία, ακόμη και μέσω εποχικών τιμολογίων.
Στην ανακοίνωσή της, η παράταξη προτείνει:
- Έκτακτη κρατική επιχορήγηση για την κάλυψη του ενεργειακού κόστους στις ΔΕΥΑ.
- Άμεση πρόσληψη μόνιμου προσωπικού και κάλυψη της μισθοδοσίας από τον κρατικό προϋπολογισμό.
- Κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου που ρυθμίζει την τιμολόγηση του νερού.
- Δημόσια χρηματοδότηση για έργα ύδρευσης, αποχέτευσης και αντιπλημμυρικής προστασίας.
- Χρέωση των ΔΕΥΑ από τη ΔΕΗ με βιομηχανικό τιμολόγιο και κατάργηση του ΦΠΑ στο νερό.
Η Λαϊκή Συσπείρωση Δήμου Αλεξανδρούπολης καταλήγει πως είναι απαραίτητη η συνολική αμφισβήτηση των πολιτικών που εφαρμόζονται σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο στον τομέα της ύδρευσης.
Α.Κ.









