Επιστολή προς τον ΔΕΔΔΗΕ απέστειλε ο Δήμαρχος Ορεστιάδας, ζητώντας την ενίσχυση του τεχνικού προσωπικού στην περιοχή και την αλλαγή του ωραρίου λειτουργίας του δημοτικού φωτισμού. Πρόκειται για ζητήματα που απασχολούν πράγματι την καθημερινότητα των πολιτών και έχουν καταγραφεί ως προβλήματα εδώ και καιρό.
Η ενέργεια αυτή, αν και αυτονόητη στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων ενός δημάρχου, παρουσιάστηκε ως “παρέμβαση” μέσα από επίσημο δελτίο Τύπου του Δήμου. Μια ενέργεια δηλαδή διοικητικού χαρακτήρα, με σαφώς περιορισμένο πρακτικό αποτέλεσμα, μετατράπηκε σε επικοινωνιακή πρωτοβουλία – χωρίς, ωστόσο, να συνοδεύεται από κάποια περαιτέρω πολιτική ή θεσμική πίεση.
Η απάντηση του ΔΕΔΔΗΕ ήταν αναμενόμενη: το ωράριο δεν μπορεί να αλλάξει τοπικά και τα συνεργεία ανταποκρίνονται στο μέτρο του δυνατού. Με άλλα λόγια, καμία μεταβολή.
Σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, η επιλογή να αναδεικνύεται μια επιστολή τέτοιου τύπου ως “είδηση”, εγείρει ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο η δημοτική αρχή αντιλαμβάνεται τη διεκδίκηση. Όχι για το περιεχόμενο — που σε κανέναν δεν ξενίζει — αλλά για τη μορφή και τον χειρισμό. Η ανάγκη για περισσότερο τεχνικό προσωπικό στον ΔΕΔΔΗΕ δεν είναι πρωτότυπο αίτημα· είναι κοινή παραδοχή. Το ζητούμενο είναι πώς τοποθετείται κανείς διεκδικητικά απέναντι σ’ αυτό.
Όταν η πολιτική ενέργεια εξαντλείται στην ανακοίνωσή της, τότε το πρόβλημα παραμένει στην ίδια θέση — και ο δημόσιος διάλογος κινείται κυρίως γύρω από τη διαχείριση της εντύπωσης, όχι της ουσίας.
Α.Κ.
