Με αφορμή την υπόθεση της καθηγήτριας Σοφίας Χρηστίδου που έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στην εκπαιδευτική κοινότητα και όχι μόνο, άνοιξε εκ νέου η συζήτηση γύρω από το φαινόμενο της εργασιακής κακοποίησης και του λεγόμενου «mobbing». Στο πλαίσιο αυτό, η κοινωνική λειτουργός και συγγραφέας Ευστρατία Γουντουδάκη τοποθετήθηκε στη ραδιοφωνική εκπομπή «Ανοιχτό Μικρόφωνο» με τον Κυριάκο Αετόπουλο στον Focus 88.9, αναδεικνύοντας κρίσιμες πτυχές ενός φαινομένου που, όπως τόνισε, δεν αποτελεί μεμονωμένη εξαίρεση αλλά μια ανησυχητική πραγματικότητα στους χώρους εργασίας.
Όπως σημείωσε, πρόκειται για μια συστηματική ψυχολογική πίεση που εκδηλώνεται μέσα από απαξίωση, απομόνωση και υπερφόρτωση, οδηγώντας συχνά τους εργαζόμενους σε εξουθένωση και σοβαρά προβλήματα υγείας.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο γεγονός ότι, ακόμη και όταν τα θύματα ακολουθούν τις προβλεπόμενες διαδικασίες και ζητούν βοήθεια, δεν βρίσκουν πάντα την απαραίτητη στήριξη. Αντίθετα, σε αρκετές περιπτώσεις, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της συγκεκριμένης υπόθεσης, μπορεί να στοχοποιηθούν ή να αμφισβητηθούν, οδηγούμενα σε δευτερογενή θυματοποίηση.
Η ίδια υπογράμμισε ότι, παρά την ύπαρξη νομοθετικού πλαισίου για την αντιμετώπιση της εργασιακής παρενόχλησης από το 2021, στην πράξη παρατηρούνται σοβαρές δυσλειτουργίες στην εφαρμογή του. Όπως ανέφερε, τα θύματα συχνά παραμένουν εκτεθειμένα, ενώ οι μηχανισμοί καταγγελίας δεν λειτουργούν πάντα αποτελεσματικά.
Αναφερόμενη στα χαρακτηριστικά των εργαζομένων που στοχοποιούνται, εξήγησε ότι πρόκειται συχνά για άτομα με υψηλά προσόντα, έντονη επαγγελματική συνείδηση ή διαφορετικά χαρακτηριστικά από την ομάδα, γεγονός που τα καθιστά ευάλωτα σε τέτοιες συμπεριφορές. Παράλληλα, στάθηκε και στο φαινόμενο της «σιωπής των παριστάμενων» (bystander effect), όπου οι συνάδελφοι αποφεύγουν να παρέμβουν από φόβο ή ανασφάλεια.
Σε ό,τι αφορά τις λύσεις, η κ. Γουντουδάκη τόνισε την ανάγκη για ουσιαστική θεσμική προστασία των εργαζομένων, ενίσχυση των ανεξάρτητων μηχανισμών καταγγελίας και πραγματική –και όχι τυπική– στήριξη από τους αρμόδιους φορείς. Όπως σημείωσε, η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο το άτομο, αλλά και το ευρύτερο εργασιακό και κοινωνικό περιβάλλον.
Η συζήτηση ανέδειξε, τέλος, ότι το φαινόμενο της εργασιακής κακοποίησης δεν αποτελεί μεμονωμένη εξαίρεση, αλλά ένα υπαρκτό και συχνά υποτιμημένο πρόβλημα, που απαιτεί συλλογική αντιμετώπιση και ενεργοποίηση όλων των εμπλεκομένων.
Ακούστε το ηχητικό απόσπασμα της εκπομπής:
Κ.Π.
