Συγκλονιστικές στιγμές εκτυλίχθηκαν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες την Τετάρτη 14/1, στην εκδήλωση με τίτλο «Γυναικοκτονίες: 8+1 Ιστορίες και το Αίτημα για Νομική Αναγνώριση», όπου συγγενείς δολοφονημένων γυναικών μίλησαν ανοιχτά για τον πόνο τους, αλλά και για τις διαχρονικές θεσμικές αστοχίες απέναντι στην έμφυλη βία.
Μεταξύ των ομιλητών ήταν οι γονείς της Ελένης Τοπαλούδη από το Διδυμότειχο, ο Γιάννης Τοπαλούδης και η Κούλα Αρμουτίδου, οι οποίοι περιέγραψαν με σκληρή ειλικρίνεια όχι μόνο τη δολοφονία της κόρης τους στη Ρόδο το 2018, αλλά και την «αθέατη τραγωδία» που ακολούθησε για ολόκληρη την οικογένεια.
Σε έντονα φορτισμένο κλίμα, η μητέρα της Ελένης, Κούλα Αρμουτίδου, τόνισε ότι η βία δεν ξεκινά με το έγκλημα, αλλά πολύ νωρίτερα: «Η γυναικοκτονία δεν ξεκινά τη στιγμή του θανάτου. Ξεκινά πολύ νωρίτερα – στη σιωπή, στην ανοχή».
Μιλώντας για όσα ακολούθησαν μετά τη δολοφονία της κόρης της, έκανε λόγο για μια «αθέατη τραγωδία» που βιώνει η οικογένεια, εισάγοντας τον όρο «οικογενειοκτονία»: «Όταν δολοφονείται μια γυναίκα, δεν πεθαίνει μόνο εκείνη. Πεθαίνει η οικογένειά της λίγο-λίγο».
Η ίδια περιέγραψε μια τριπλή αποτυχία του κράτους πριν – γιατί δεν αναγνωρίζει έγκαιρα τη βία ως προειδοποιητικό σημάδι – κατά τη διάρκεια – γιατί δεν στέκεται με σαφήνεια απέναντι στο έγκλημα – και μετά – γιατί εγκαταλείπει τις οικογένειες των θυμάτων.
«Αν δεν αλλάξει ριζικά ο τρόπος που το κράτος και η Ευρώπη αντιμετωπίζουν τη βία κατά των γυναικών – πριν, κατά τη διάρκεια και μετά – θα συνεχίσουμε να μετράμε όχι μόνο δολοφονημένες γυναίκες, αλλά και οικογένειες που δεν έμαθαν ποτέ πώς να ξαναζούν».
Ο πατέρας της Ελένης, Γιάννης Τοπαλούδης, συγκλόνισε το ακροατήριο όταν αποκάλυψε τα τελευταία λόγια της κόρης του πριν δολοφονηθεί: «Τα τελευταία λόγια της Ελένης μας πριν την πετάξουν στη θάλασσα ήταν: “θα σας βρει ο πατέρας μου”».
Ο κ. Τοπαλούδης ζήτησε την καθιέρωση του όρου “γυναικοκτονία”, όχι για αυστηρότερη ποινή, αλλά για ηθική, κοινωνική, και πολιτική αναγνώριση των εγκλημάτων που τελούνται κατά γυναικών λόγω φύλου. Παράλληλα, υποστήριξε την ανάγκη θεσμοθέτησης του όρου «οικογενειοκτονία», επισημαίνοντας ότι οι οικογένειες των θυμάτων υφίστανται μια διαρκή ψυχική δοκιμασία, ιδιαίτερα μέσα στις δικαστικές αίθουσες.
«Χρειαζόμαστε πραγματικά ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, όχι δικαιοσύνη της πολιτικής και των πολιτικών».
Ο ίδιος έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου με μια δραματική επισήμανση: «Κάθε 10 λεπτά δολοφονείται μια γυναίκα στον κόσμο. Πρέπει να δράσουμε άμεσα».
Ζήτησε τη δημιουργία σταθερών μηχανισμών στήριξης για τις οικογένειες των θυμάτων, καθώς και ουσιαστικών πολιτικών πρόληψης της έμφυλης βίας σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Η παρουσία των γονέων της Ελένης Τοπαλούδη στο Ευρωκοινοβούλιο δεν είχε μόνο συμβολικό χαρακτήρα. Ήταν μια κραυγή για αλλαγή νομοθετική, θεσμική και κοινωνική. Και η φωνή των γονιών της, μέσα στην καρδιά της Ευρώπης, υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει μια ζωή, μια οικογένεια και μια κοινωνία που οφείλει να μην κοιτάζει αλλού.
Κ.Π.
