Αντιπαράθεση έχει προκύψει στον Δήμο Αλεξανδρούπολης με αφορμή την επίσημη καθιέρωση της 14ης Μαΐου ως τοπικής αργίας για το σύνολο του Δήμου, που περιλαμβάνει πλέον και τις Δημοτικές Ενότητες Φερών και Τραϊανούπολης. Το θέμα, αν και ιστορικής και συμβολικής σημασίας, αποτέλεσε πεδίο διαφωνίας ανάμεσα στη Δημοτική Αρχή και την παράταξη της αντιπολίτευσης Προοπτική Πολιτών.
Η παράταξη της αντιπολίτευσης υποστήριξε πως η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί μεν θετική εξέλιξη, ωστόσο κατηγόρησε τη Δημοτική Αρχή για οικειοποίηση ενός εγχειρήματος που – όπως επισημαίνει – είχε ξεκινήσει επί των ημερών της, το 2019, με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου επί δημαρχίας Ευάγγελου Λαμπάκη. Σύμφωνα με την ανακοίνωσή της, η εν λόγω απόφαση είχε εγκριθεί από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση και είχε αποσταλεί στο Υπουργείο Εσωτερικών, αλλά η συνέχεια του αιτήματος αγνοήθηκε επί σειρά ετών, μέχρι την πρόσφατη ενεργοποίηση του θέματος. Η Προοπτική Πολιτών καταλογίζει επίσης στη σημερινή διοίκηση “αυταρέσκεια” και “προσπάθεια προσωπικής προβολής”, κατηγορώντας την ότι απέκρυψε την προϊστορία της υπόθεσης και παρουσίασε την καθιέρωση της αργίας ως αποκλειστικό επίτευγμά της.
Από την πλευρά της, η Δημοτική Αρχή απάντησε πως δεν είναι σωστό να εργαλειοποιείται η τοπική ιστορία για πολιτικούς σκοπούς, σημειώνοντας πως η καθιέρωση της 14ης Μαΐου ως αργίας ήταν αποτέλεσμα στοχευμένων και συντονισμένων ενεργειών της τρέχουσας διοίκησης, με τεκμηριωμένες παρεμβάσεις και επίσημα αιτήματα προς το Υπουργείο Εσωτερικών. Τονίζεται δε ότι για την καθιέρωση αργίας απαιτείται θεσμική διαδικασία και όχι απλώς απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου, και ότι η Δημοτική Αρχή έφερε εις πέρας κάτι που, όπως αναφέρει, δεν είχε ολοκληρωθεί στο παρελθόν. Κλείνοντας, η διοίκηση κάλεσε σε ενότητα και υπέρβαση των αντιπαραθέσεων γύρω από θέματα ιστορικής σημασίας.
Το θέμα, που αφορά την αναγνώριση της ιστορικής επετείου της 14ης Μαΐου 1920 — ημέρα παράδοσης της Αλεξανδρούπολης στον Ελληνικό Στρατό — ως αργίας σε όλο τον Καλλικρατικό Δήμο, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για την τοπική κοινωνία, ενώ αναδεικνύει και τις ευαισθησίες που υπάρχουν γύρω από τη διαχείριση της ιστορικής μνήμης και της θεσμικής συνέχειας στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
