Απέναντι σε πρόσφατα δημοσιεύματα που προτείνουν εναλλακτικές προσεγγίσεις —όπως η “ανοσία αγέλης” και η εφαρμογή εμβολιασμού— το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ξεκαθαρίζει με επίσημη ανακοίνωση τη στάση του για την αντιμετώπιση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων.
Η ευλογιά κατατάσσεται στις ασθένειες υποχρεωτικής δήλωσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο και οι κανόνες είναι σαφείς: εντοπισμός, αναφορά και εφαρμογή μέτρων που προβλέπουν, μεταξύ άλλων, τη θανάτωση και καταστροφή των μολυσμένων εκτροφών. Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, τόσο της Ε.Ε. όσο και της Ελλάδας, δεν αφήνει περιθώριο για πρακτικές όπως η ελεγχόμενη νόσηση και ανάρρωση των ζώων.
Παρά τα σενάρια που κυκλοφόρησαν περί φυσικής ανοσίας, το Υπουργείο υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει σαφής εικόνα για τη διάρκεια και την ποιότητα της ανοσίας που αποκτούν όσα ζώα επιβιώσουν. Επιπλέον, οι συνέπειες της νόσου ακόμη και στα επιζώντα ζώα είναι σοβαρές: δερματικές αλλοιώσεις, βλάβες στους πνεύμονες ή στους νεφρούς και γενική μείωση της παραγωγικότητας και του προσδόκιμου ζωής.
Όσον αφορά στον εμβολιασμό, δεν προκρίνεται ως κατάλληλη λύση. Το Υπουργείο επισημαίνει ότι δεν υπάρχει δυνατότητα διαφοροποίησης του εμβολιακού ιού από τον φυσικό μέσω εργαστηριακών εξετάσεων. Έτσι, ακόμη κι αν ένα ζώο εμβολιαστεί, θα θεωρείται ύποπτο μόλυνσης και ενδέχεται να οδηγήσει στην ανάγκη θανάτωσης ολόκληρης της εκτροφής.
Παράλληλα, η εφαρμογή προγράμματος εμβολιασμού θα είχε άμεσες αρνητικές συνέπειες στις εξαγωγές των ελληνικών προϊόντων. Οι χώρες-προορισμοί, τόσο εντός Ε.Ε. όσο και τρίτες, ενδέχεται να επιβάλουν περιορισμούς, ενώ η αποκατάσταση του καθεστώτος “ελευθερίας από ευλογιά” απαιτεί μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το Υπουργείο ξεκαθαρίζει επίσης ότι η ανοσολογική απόκριση στον εμβολιασμό δεν είναι ομοιογενής στον πληθυσμό, κάτι που δυσχεραίνει τη δημιουργία αξιόπιστου επιπέδου προστασίας.
Συμπερασματικά, η στρατηγική της χώρας βασίζεται σε επιστημονικά και νομοθετικά δεδομένα που δεν επιτρέπουν πειραματισμούς. Ο εμβολιασμός όχι μόνο δεν μπορεί να προσφέρει εγγυημένη προστασία, αλλά εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία των ζώων και την οικονομική βιωσιμότητα του κλάδου.
Α.Κ.
