Στις αρχές Αυγούστου η εικόνα ενός κομμένου δέντρου στο κέντρο της Αλεξανδρούπολης είχε προκαλέσει απορία και αγανάκτηση. Μέσα σε λίγες ώρες χάθηκε από τα χέρια κάποιου ή κάποιων ασυνείδητων οι οποίοι επέλεξαν να το κόψουν χωρίς να γίνουν αντιληπτοί. Δε μάθαμε ποτέ την ταυτότητα των θρασύδειλων και άνανδρων που εξάντλησαν την «μαγκιά τους» ένα μικρό κομμάτι πρασίνου που έδινε χρώμα και ανάσα στον δημόσιο χώρο και μάλιστα απέναντι από το δημαρχείο στο κέντρο της Αλεξανδρούπολης.
Δυστυχώς η απουσία καμερών και μαρτύρων, στέρησε την δυνατότητα από τις αρχές να καταφέρουν να μάθουν την ταυτότητα των δραστών.
Παρόλα αυτά, εδώ και λίγες μέρες, στη θέση εκείνη φυτεύτηκε ένα νέο δεντράκι από τις υπηρεσίες πρασίνου της πόλης.
Η πράξη αυτή δεν έχει να κάνει μόνο με την ανάγκη για περισσότερο πράσινο. Είναι η ανάγκη να περισώσουμε τον πολιτισμό μας και την αξιοπρέπεια μας, να κερδίσει το καλό απέναντι στο σκοτάδι.
Είναι μια κίνηση που μπορεί να μοιάζει μικρή, αλλά δίνει ξανά ζωή σε ένα σημείο καθημερινά περαστικό για εκατοντάδες πολίτες και κυρίως είναι η απάντηση σε αυτόν που το σκοτεινό εκείνο βράδυ επέλεξε να κόψει το δέντρο προσπαθώντας να επιβάλλει το δικό του προσωπικό χάος στην πόλη της Αλεξανδρούπολης.
Το ερώτημα, ωστόσο, δεν παύει να πλανάται: υπάρχει ελπίδα να το κρατήσουμε; Θα σταθεί όρθιο και θα μεγαλώσει ή θα γνωρίσει την ίδια μοίρα με το προηγούμενο; Η απάντηση δεν εξαρτάται μόνο από τις υπηρεσίες του Δήμου, αλλά κυρίως από όλους εμάς, τους κατοίκους αυτής της πόλης.
Γιατί κάθε δέντρο που φυτεύεται δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο. Είναι ανάσα, σκιά, οξυγόνο, αλλά και μέτρο της δικής μας νοοτροπίας. Αν το προστατεύσουμε, δεν θα έχουμε κερδίσει απλώς λίγα φύλλα πρασίνου, αλλά θα έχουμε αποδείξει ότι η Αλεξανδρούπολη μπορεί να ελπίζει σε μια πιο ανθρώπινη πόλη.
Α.Κ.
